പകച്ചുപോയ യൗവനം….

അന്നാ കട്ടിളപ്പടിയിൽ തലതല്ലി വീണതും
കൈകുത്തി എണീറ്റതും
ഇന്നിവിടെ വീഴാതെ വീണിട്ടു
മന്തം വിട്ട് നിൽക്കണതും

അന്നറിവില്ലാത്തൊരു ബാല്യത്തിൽ
കൈ കൊട്ടി ചിരിച്ചതും
ഇന്നിപ്പോ എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടു
മെന്തെന്നറിയാതെ നിന്നതും

അന്ന് ചോറുരുട്ടി വെച്ചുകാട്ടിയതു
തട്ടിമാറ്റി ഓടിയതും
ഇന്നിപ്പോ ഉരുട്ടിയുരുട്ടി കേറ്റിയിട്ടു
മാർത്തിയോടിരിക്കുന്നതും

അന്ന് വലുതാകാൻ കൊതിച്ചതും
ഇന്ന് ചെറുതാകാൻ കൊതിച്ചതും
ഞാൻ തന്നെയാണല്ലോന്നോർത്ത്
വലിയ ഞാൻ
വീണ്ടും ചെറുതാവുന്നു…

image

Advertisements

4 thoughts on “പകച്ചുപോയ യൗവനം….

  1. Whatever. Blogs are a wonderful celebration of diversity; they come in all shapes and sizes, just like peoples and cultures. There’s no right or wrong way, and there’s certainly no need to leave shitty comments because you think a post is too long to be of interest to you.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s